હવે ક્યાં જિંદગી બાકી છે?
હવે ક્યાં જિંદગી બાકી છે? વરસો વીત્યા શ્વાસની લેણદેણ કરવામાં, હવે તો ફક્ત યાદોની રાખ બાકી છે; આંખે વળગ્યા છે સપનાના થાક હવે, ક્યાં એ ઉમંગોની મધરાત બાકી છે? કિનારો દેખાય છે હવે આથમતા સૂરજમાં, મધદરિયે લડવાની ક્યાં હામ બાકી છે? પુસ્તક વંચાઈ ગયું છે આખું એવું લાગે, બસ, છેલ્લા પાનાની એક વાત બાકી છે. જેને વહાલા ગણ્યા એ રસ્તા બદલી ગયા, પગલાંઓ ભૂંસાયા, બસ નિશાન બાકી છે; દીવો બુઝાયો છે પણ ધુમાડો હજી છે, ભીતરમાં સળગતી એ આંચ બાકી છે. કહેવાને તો ઘણું ય કહી શકાય 'દોસ્ત', પણ મૌન પાળવાની હવે આદત બાકી છે; જિંદગી તો જીવી લીધી આપણે હપ્તે-હપ્તે, હવે તો બસ મોતની જ મુલાકાત બાકી છે.