જિંદગીની દોડ

ક્યાં પહોંચવું છે એની ખબર નથી,

બસ, દોડ્યા રાખવાની હવે ધીરજ નથી.

સવાર પડતા જ શરૂ થાય છે એક હોડ,

થાકેલા પગ છતાં, આ કેવી અજીબ દોડ?

બાળપણ છૂટ્યું રમકડાંની લ્હાયમાં,

યુવાની વીતી ગઈ સપનાની રાતમાં.

કાલે સુખ મળશે એવા એક ભ્રમમાં,

આજ ખોવાઈ રહી છે ચિંતાના ક્રમમાં.

સાથે ચાલનારા પણ હવે હરીફ લાગે છે,

પોતાના જ ઓરડામાં માણસ ગરીબ લાગે છે.

વધારે મેળવવાની આંધળી આ દોટમાં,

ગણતરી ચૂકાય છે હૃદયની ખોટમાં.

જરા થોભીને પાછળ વળીને જુઓ તો ખરા,

કોના માટે આટલા હાંફી રહ્યા છો જરા?

જીતવા જેવું ઘણું પાછળ રહી ગયું છે,

સાચું જીવન તો દોડમાં વહી ગયું છે.